Waarom Niet VZW
(in oprichting)
Hof ter Hamme
Ninoofsesteenweg 148
1570 Vollezele
GSM 0479/29.90.09 ( Rein )
GSM 0473/53.19.58 ( An )
Opgepast er zijn verschillende
Ninoofsesteenwegen!
Wij zijn gelegen op de N255
tussen Denderwindeke (Ninove)
en Vollezele (Galmaarden).
Deze 2 dorpen zijn ideaal
als referentieplekken.
Welkom op de website van WAAROM NIET?
Waarom niet een week zonder geld ?
Hartelijk dank aan iedereen die erbij was. Het was fantastisch ! ! Hierbij reeds een eerste link naar foto's :http://terramadre.webs.com/apps/photos/album?albumid=12184998 - foto's van Martin ; https://picasaweb.google.com/115551517855988543399/110816_to_21WaaromNietEenWeekZonderGeld
Ook op de fotogalerij van onze website kan je enkele foto's bekijken. (http://gallerij.waarom-niet.be/#home)
Un grand merci a tous c'etait super !! Voici déjà un premier lien aux photos http://terramadre.webs.com/apps/photos/album?albumid=12184998 . photos de Martin : https://picasaweb.google.com/115551517855988543399/110816_to_21WaaromNietEenWeekZonderGeld
Regardez également le galerie de photos sur cette site. (http://gallerij.waarom-niet.be/#home)
Grazie mille a tutti e stato incredibile tra poco aggiungeremo le foto. la primera : http://terramadre.webs.com/apps/photos/album?albumid=12184998 (http://gallerij.waarom-niet.be/#home) https://picasaweb.google.com/115551517855988543399/110816_to_21WaaromNietEenWeekZonderGeld
Thanks to everyone who was here. It was really fantastic !! Here already the first link to some pictures http://terramadre.webs.com/apps/photos/album?albumid=12184998. Look also to the picture-galery of this site. pictures of Martin : https://picasaweb.google.com/115551517855988543399/110816_to_21WaaromNietEenWeekZonderGeld
(http://gallerij.waarom-niet.be/#home)
Van zondag 14 tot zondag 21 augustus 2011 in Hof ter Hamme, Vollezele
en français : http://waarom-niet.be/agendabijlages/Pourquoi%20pas%20sans%20argent.pdf
English texte : http://waarom-niet.be/agendabijlages/Why%20not-without-money.pdf
Ervaar de wereld een hele week zoals ze misschien bedoeld is.
Heb je kennis die je kan doorgeven, wil je samen een experiment uitvoeren, iets vertellen of tonen, laat het ons weten. Hier is plaats voor uw ding.
Geld vormt een barrière. Tussen onszelf en de anderen. Tussen onszelf en onze dromen. Tussen onszelf en de wereld.
Is het niet wetenschappelijk bewezen dat geld slechts een abstractie is, een afspraak, een sociale conventie, … ?
En een probleem. Een gróót probleem. Indien letterlijk alle vormen van natuurlijke, sociale, culturele en spirituele rijkdom verdwijnen in de gapende wond　en mond van een abstracte sociale afspraak en er ontzield uitkomen als harde munten, flinterdun papier en vele ongrijpbare digitale cijfers ten behoeve van enkele grijpgrage handen dan…
Wordt men wakker in de wereld van vandaag.
Velen trachten deze jacht op geld te ontwijken en bouwen alternatieven uit.
Laten we dus nieuwe afspraken maken; met elkaar, met de aarde, de planten, de lucht, de dieren en het water. Indien de mens in staat is een wereld te dromen zoals ze er vandaag uitziet dan moet het mogelijk zijn de wereld te realiseren waarvan we vandaag dromen. Tijdens de week van 14-21 augustus willen wij de liefde en de kracht van het Permafest van vorig jaar laten doorstromen in Hof ter Hamme en een tijdelijk ecodorp uitbouwen.
Laat ons één week proeven van wat het zou kunnen worden. Breng een muziekinstrument mee, je zwemgerief, je talenten of enkele zaden en plantjes. Maar eigenlijk vooral jezelf. En laat die portefeuille thuis, op die foto van je lief na misschien.
Wij gaan spelen, een windmolen in elkaar knutselen, brood bakken, de aarde en onszelf soigneren, zingen, zaaien, planten en oogsten, kaas maken, koken op rocket stoves, eten, lachen, mediteren, huilen, bewonderen en veel leren van wijze vrouwen en mannen.
Eén week zonder geld…
Samen een gemeenschap opbouwen…
Geef het land beter terug dan het was.
Zorg dat je kan doen wat je het liefste doet.
Dit zijn de 4 kerngedachten. We starten vanuit het niets en bouwen een gemeenschap op. Het niets….. niets is minder waar! We starten vanuit een prachtige locatie die ons uitnodigt om er samen iets moois op te bouwen. Het is geen vooraf opgezet en kunstmatig dorp waar je een weekje komt wonen. Het is ook geen kant-en-klaar-bouwpakket met een foto van het eindresultaat. Als organisatie zijn we te beperkt en kunnen (of willen) we niet alles vooraf regelen en opbouwen.
We geloven eerder in een samengebundelde kracht, kennis en energie en willen het beste van onszelf naar boven halen en dag na dag, stapje voor stapje dit ecodorp opbouwen met de materialen die we samen ter beschikking stellen en onszelf tonen dat geld niet de belangrijkste motivatie hoeft te zijn.
Wat kan je je daar praktisch bij voorstellen?
Aan de hand van allerlei workshops bouwen we het dorp dag na dag op. We starten met de voorzieningen voor onze primaire behoeften.
De eerste dag zetten we onze eigen tent op en bouwen we de droogtoilletten, douches, gezamenlijke keuken en rocketstoven.
Het materiaal voor de droogtoiletten en douches (houten cabines, paletten, emmers) is aanwezig. Een teiltje en waterkan of een zonnedouche breng je zelf mee. We bouwen aan een ecologisch systeem om het douchewater te verwarmen.
We voorzien een grote tent voor de gezamenlijke keuken. De keukentent wordt midden in de weide gezet. Er is drinkbaar water beschikbaar via een kraantje aan de hoeve.
Tijdens de 2de dag worden er nog 2 grote tenten opgezet zodat we bij nat weer droog kunnen zitten. Ook in de schuur hebben we een droge ruimte.
Schragen en tafelbladen, of tafels en stoelen zullen we niet voldoende hebben.
We hebben reeds 2 rocketstoven ter beschikking maar tijdens de workshop zondag bouwen we er enkele bij die je later mee naar huis kan nemen. Heb je ijzeren buizen of kleine ijzeren vaten (20 tot 30 l), dan zijn die zeker erg welkom. Breng vooral ook werkmateriaal mee : vijlen, metaalscharen, hamers, beitel, meter, stift….. Een laspost is beschikbaar.
We koken samen op de Rocketstoven en misschien ook op een open houtvuur. Heb je een grote pot die zwart mag worden? Dan hangen we die aan een driepikkel boven het vuur. Snijplank, klopper, lepels, messen, kommen en eigen eetgererei breng je zelf mee.
Bij Plukrijp mogen we alvast groenten gaan plukken en onze twee permacirkels zetten dit jaar hun eerste stapjes… het groeit en rijpt. Fruit hebben we nog niet.
Extra groenten (hou rekening met de bewaartijd voor een ganse week) zijn welkom, maar vooral droogvoeding : granen, rijst, pasta, olie, aardappelen, kruiden, zout, stroop zijn nodig.
We bakken brood in het bakhuis. Voorzie hiervoor granen en meel, gist. We hebben nu droog hout voor de broodovens. Onder het motto geef het land beter terug dan het was … we bakken immers brood met de ashels waarvoor anderen gezorgd hebben, maken we verse ashels . Als je kan, breng je vers hout (dunne takken, snoeihout tot max. 4 cm doorsnede (dikkere takken kunnen wel voor de rocketstoven) mee zodat we ook volgende jaar terug droog hout hebben.
Er worden verschillende workshops per dag georganiseerd.
Wie kan er ons wat leren over oude ambachten? (manden vlechten, werkgerief maken …) Kunnen we een experimentje doen met primitieve kleiovens (zaagselvoven, papieroven) en onze kleistukjes bakken? Wie weet hier meer van? Kunnen we klei opgraven?
Heb je kennis die je kan doorgeven, wil je samen een experiment uitvoeren, iets vertellen of tonen, laat het ons weten. Hier is plaats voor uw ding.
Welke workshops kan je al verwachten :
- Rocketstoven bouwen
- Werken in de permacirkels , neem je tuingerief mee
- Yoga
- Werken met de zeis
- Shiatshu-massage
- Breien
- Zonnedroogoven bouwen
- Windmolen bouwen
- Permaculturen in extreme klimaten
- Kaas maken
- Community in vrijheid van komen en gaan
- Alternatieve samen-graanteeltDoorlopend :
- Creatief omgaan met de aarde, klei, takken…
- Kruiden en verwerking, zelf zalfjes maken
- Ashels maken voor de broodoven
- Snel composteren
- zeep maken
- ecologisch imkeren
- voetreflexologie
- zich voeden door toevoeging van 5 wilde basisplanten
- oude diepdruktechniek
- Natuurlijke zwangerschap en geboorte
- Beveiligd boomklimmen
- De zin van het leven
Doorlopend:
"Zaden zijn van nature nomaden."　 Dit is het motto van de zadenruilbeurzen.　 Geef je zaden door. Van hand in hand gaan ze naar een ander land. Er wordt doorlopend een plek voorzien waar je zaden kan ruilen.
Ook kleren en spulletjes die je wil weggeven kunnen hier een nieuwe eigenaar vinden.
Er staat een zonnedroogoven waar we kruiden kunnen drogen.
Er is een prachtige zwemvijver op de binnenkoer, dus als je een waterrat bent, neem dan zeker je zwemgerief mee.
We houden van zingen en dansen en springen in het rond. Muzikanten neem je muziekinstrument mee, zangers smeer je stembanden. Ik heb al gehoord van muzikanten die in de bomen klimmen en didgeridoo spelen….
Zorg dat je kan doen wat je het liefste doet !
　
Wat willen we vermijden :
- Niet-ecologische zeep, producten…
- Commerciële eindprodukten (zoals chips, limonades….)
- Blikjes, denk aan het motto : geef het land beter terug dan het was… we willen dus niet eindigen met een afvalberg. Heb je toch verpakking mee, vergeet je vuilzak niet.
- Gebruik van electriciteit
- Versterkte muziek, lawaai,…
Opgelet, de organisatie is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen.
　
Hof ter Hamme
Bereikbaarheid
Adres : Hof ter Hamme - Ninoofsesteenweg 148 - 1570 Vollezele – GSM : 0479/29.90.09
Opgepast er zijn verschillende Ninoofsesteenwegen! Wij zijn gelegen op de N255 tussen Denderwindeke (Ninove) en Vollezele (Galmaarden).
Deze 2 dorpen zijn ideaal als referentieplekken.
Bereikbaarheid met openbaar vervoer
dichtstbijzijnde treinstations : Ninove - Geraardsbergen - Tollembeek en Edingen (Enghien)
Bussen vanuit Ninove : De Lijn : 162 Ninove – Vollezele – Leerbeek
Bussen vanuit Geraardsbergen of Tollembeek : De Lijn 161 Geraardsbergen – Leerbeek (gaat via Tollembeek)
Geen rechtstreekse busverbinding tussen Edingen en Vollezele (wel mogelijk via Herne)
Met de eigen wagen
Voor wie van Brussel of Gent komt : volg de E40 tot in Aalst, daarna de N45 richting Ninove. In Ninove kies je richting Denderwindeke – Edingen (N 255).
Kom je uit het zuiden over de A8, kies dan afrit Edingen (Enghien), vervolgens richting N255 via Herne – Vollezele.
　
　
WATER: (texte en français ci-dessous)
Enkele weken geleden kuisten we de beek hier in Vollezele uit. In de loop van het jaar waren er tal van takjes en bladeren in verzeild geraakt zodat het water steeds een smallere en hogere weg diende te zoeken. Ontelbare druppels die elk een beetje kracht uitoefenen en samen een weg stromen. De makkelijkste weg uitslijpen.
Dat kuisen begint met de grootste dam zo ver mogelijk stroomafwaarts. Eenmaal deze doorprikt, stroomt het water opnieuw sneller en trekt het andere dammetjes langzaam los.
Het is een proces dat de individuele mens op psychologisch vlak ook kan verwezenlijken. Eenmaal je jezelf toelaat je eigen spoor te vinden of hart te volgen lossen vele persoonlijke blokkades en problemen langzaam op.
In onze samenleving staat het water momenteel bijzonder hoog. Waardoor de druk op de dam toeneemt. Dag na dag. De dam wordt brozer, het water stijgt…
Enkele voorbeelden:
*Hoe kan iemand zijn of haar hart volgen, doen wat men graag doet, wat men kàn, die persoonlijke zaken doen, waarin men voelt zinvol bezig te zijn wanneer onze tijd en energie afgekocht worden door een systeem dat daarop teert? We moeten centen verdienen; voor onze hypotheek, ons pensioen, onze wagen, voor het geval we ziek zouden worden,... Ondertussen stellen we het leven uit. Hoe kunnen we op die manier gelukkig zijn?
*Kinderen spelen niet meer buiten. Om verschillende redenen. Omdat hier in Vlaanderen geen plaats meer is. Geen straat die niet volledig door koning Auto is ingepalmd terwijl de meeste tuinen nog een voorschoot groot zijn. Dit in tegenstelling tot de verlokkingen van computer en TV. Kinderen moeten vandaag vooral druk bezig zijn als pseudo-volwassenen en rennen van de ene dansles naar de andere voetbalclub.
*Aan ons onderwijssysteem blijken fundamentele zaken te schorten. Leraars beginnen vol goede moed en geven na enkele jaren ontgoocheld op. Of belanden in de ene depressie na de andere. Van bovenuit wordt elk jaar blind van koers veranderd. Zwalpend. Eén tendens valt echter waar te nemen: het ontmoedigen van elk initiatief of elke zin voor verantwoordelijkheid bij de leraars zelf voor het invullen van hun job. Het klassieke pestgedrag onder leerlingen blijkt zeer hardnekkig en ook in de klas is de computer tegenwoordig onmisbaar. Nu nog robots vooraan?
*De politiek zit muurvast. Beleeft een identiteitscrisis van jewelste. Wat niet te verwonderen valt sinds ze de laatste decennia volledig gecoöpteerd is door de economie. We kunnen evengoed erkennen dat we met z’n allen geregeerd worden door een handvol multinationals die het niet zo bijzonder hoog ophebben met het welzijn van wereld en mens.
*De Belg komt op straat of laat zijn of haar baard groeien als smeekbede voor een regering. Daar gaat ons laatste restje waardigheid. Uit angst voor…?!
*Het instituut ‘Kerk’ is finaal gevallen en hoe. Voorover met het gezicht in de modder.
*Dienstverleningen die nog niet zo lang geleden tot de sociale en zogenaamd zachte sector behoorden zoals de geneeskunde, de bejaardenzorg, … zijn volledig overgeleverd aan de macht van het geld. Met schrijnende gevolgen. Geneeskunde is symptoombestrijding geworden. Symptomen van onze zogenaamde beschaving. Van de mens die zichzelf vernietigt. De ware oorzaak wordt zelden of nooit onderzocht. Daar valt namelijk geen geld mee te verdienen.
*Het onpersoonlijke karakter van de huidige samenleving en de tot in het absurde doorgedreven regelgeving zorgen ervoor dat elke vorm van persoonlijke of algemene verantwoordelijkheid ontlopen wordt. ‘Après moi les autres’. Hiermee gaat een enorme angst voor bepaalde waarheden gepaard. Men wil ze niet zien. Deze mentaliteit is tot nu toe zeer catastrofaal gebleken.
Maar er zijn ook vele zaken ten goede aan het veranderen. Er ontstaan meer en meer alternatieven die (vanzelfsprekend) de media zelden halen. Eenmaal in de positieve spiraal komt men ze nochtans overal tegen. Ontmoetingen met mensen die het anders willen… en er ook naar handelen. Hartverwarmend. Inspirerend. Versterkend. Het zijn vaak ook mensen die het in zichzelf opnieuw voelen stromen van goesting, van levensvreugde. En het gaat vlot… eenmaal de dam voorbij.
De grootste dam is de angst om te vallen, voor de waterval die kan komen. Maar waterdruppels vallen altijd zacht! Zeker als ze het samen doen. De hardnekkigste ketenen zijn de geestgesmede. Laat het leven haar beloop en alles komt goed.
AARDE:
Iets wat je graag ziet verzorg je, soigneer je. Personen, dieren, een bepaalde plek, … Ons begrip van rijkdom is volledig verstoord geraakt. Geld heeft er niets mee te maken. Er is slechts één relatie tussen mensen en iedereen en alles wat ons omringt mogelijk namelijk deze zónder geld- of winstbejag. Diegenen die iets voor ons doen zonder iets terug te verwachten noemen we vrienden. En andersom. Een “relatie” waarin geld of andersoortig persoonlijk winstbejag een rol speelt is per definitie geen relatie. Omdat het woord etymologisch voortkomt uit het begrip ‘verbinden’. Indien twee mensen in een zogenaamde relatie elk hun eigen egoïstische doel voor ogen hebben dan zijn zij niet verbonden maar mist de onzichtbare draad tussen hen elk aanknopingspunt.
Of anders gezegd: wanneer er bij één of beide zijden een –al of niet bewuste- intentie mee gemoeid is, een ‘grijpen naar’, is er geen sprake van een relatie in de ware zin van het woord. Op zich staat elk individu potentieel in relatie met alles en iedereen rond zich maar dit wordt pas gerealiseerd wanneer men zich hiervan bewust is. We raken alles met de vingertoppen aan maar geven geen plakkerig zakelijke hand want ofwel bestaat aan de andere kant het symbool ‘hand’ domweg niet (in onze relatie tot de niet-menselijke wereld) ofwel grijpen we gegarandeerd naast het uitgestoken exemplaar van onze medemens die zelf naar iets anders grijpt.
Zo is er die metafoor van de twee eiken.
Ze staan midden in een veld. Als er eentje ziek wordt stopt de ander met groeien en geeft voedingsstoffen door tot de zieke er terug bovenop komt. Doet de eik dat niet dan staat hij na een tijdje alleen in de wind.
Dit geldt voor elke relatie, overal waar het vastzit.
Ook in een bos kan men dit fenomeen waarnemen. Vele bossen in Vlaanderen zijn ziek. In Vollezele staat er eentje waarvan enkel de rand nog gezonde bomen telt, alle andere zijn dood. Een treurige aanblik. Het is alsof het bos zich enkel nog aan de buitenkant tracht mooi te houden. Schone schijn. Om niemand te kwetsen. Moesten we nu één boom met liefde en aandacht verzorgen zou dit het hele bos ten goede komen. De natuur zou weer ontwaken en het van ons overnemen.
Zo kan men ook hele woestijnen met een minimum aan aangevoerde humus opnieuw vruchtbaar maken. De natuur is sterk. En wij, als ontegensprekelijk onderdeel ervan, ook.
Iets wat je graag doet geeft energie. Iemand die je graag ziet geeft energie. Eigenlijk zouden we iedereen graag willen zien maar bepaalde deelaspecten van personen doen ons net het tegenovergestelde voelen. Die deelaspecten vormen als het ware een spiegel, thema’s waar we zelf mee worstelen. ‘Helden’ zijn zij naar wie we opkijken, om die eigenschappen die we zelf aspireren. Zij lijken soms ver van ons af te staan maar inspireren daardoor juist en creëren zo eindeloze paden en horizonten. Zij scheppen ruimte. ‘Vijanden’ daarentegen beknotten onze ruimte. Ontnemen ons energie. Wijzen op menselijke tekortkomingen, blokkades. En omdat we een ander niet willen kwetsen, kwetsen we onszelf door onze energie in dit gevecht met onszelf te laten wegstromen.
Iets wat men graag ziet verzorgt men, soigneert men. Het probleem is dat we onszelf niet graag genoeg meer zien. Dat we onze eigen natuur niet graag meer zien. We zijn niet meer zelfbewust. We zijn de verbinding met de aarde kwijt, onze belangrijkste relatie.
Nochtans wil de aarde niets liever dan zachtjes blijven energie en liefde geven. En ons soigneren. Dit is reëel. Maar we moeten dit ten volle beseffen en het concept ‘geld’ zien voor wat het is, een tijdelijk medium van louter economische waarde en niet iets waar relaties op gebaseerd kunnen worden. Geld is…
LUCHT:
Oude kennis, leven is ademen. Iets wat je graag doet, dat voel je. Wat je graag doet zou je zelfs voor iedereen graag willen doen. Je eigen weg volgen te midden van alle afleidingen. Geen geld voor nodig. De grootste kunst is die weg te blijven zoeken, te vinden en aan te houden. Een evenwichtsoefening maar het lichaam geeft telkens aanwijzingen en antwoorden. Luister, voel, kijk, ruik. Wanneer je iets graag aan het doen bent bestaat de tijd niet meer. Uitvoerder en werk zijn één. Een geconcentreerde energie. Iemand die tegen zijn of haar zin een job uitoefent merkt ’s avonds hoe verschrikkelijk moe men van dit gevecht geworden is. Dan zijn afleidingen om zalig niets te doen, het verstand op nul te zetten en op adem te komen zoals TV kijken, een filmpje meepikken, … welgekomen. Er hangen zoveel afleidingen in de lucht. We worden naar de snoepafdeling getrokken, lezen roddelboekjes, babbelen eindeloos over onze problemen, onze gezondheid, de miserie op het werk, … De reclame overschreeuwt ons met productjes die we moeten kopen om bij de kudde te horen…
Maar er hangen ook zoveel positieve, levensbevestigende prikkels in de lucht die we niet meer zien, horen, ruiken of voelen. Een ontluikende bloem, spelende kinderen, vogelzang, … Zaken die verwonderen. Schoonheid, juiste dingen, waarheid.
Het hangt allemaal in de lucht.
Hiermee moet men rekening houden wanneer men zaken wil veranderen. Men moet de tijd zijn werk laten doen. Mensen laten wennen aan de nieuwe lucht. Respect opbrengen voor de energie en de tijd in het proces van de ander. Wachten tot de druk groot genoeg is om een dammetje te doen bewegen. Net als de eik wachten tot de ander gezond en sterk genoeg is… En dan samen springen! Dat is synchroniciteit.
VUUR:
Dat is de liefde. De liefde voor datgene dat doet ontvlammen en mensen in beweging zet. Vonken die overspringen. De verschroeiende energie in elk van ons, in ieder wezen, in elke materie. Elk iets heeft een specifieke energie maar kan ook transformeren. Van vast tot vloeibaar naar gas…
Vuur versnelt transformatieprocessen, kan op korte tijd alles in de as zetten. Waardoor we kunnen beginnen met een schone lei. De ontembare, allesoverheersende kracht die we nog steeds niet aanvaarden als de gang van het leven, die ons nog steeds doet vechten tegen de dood, tegen uren werk, tegen de natuur in, … Die maakt dat we ons leven uitstellen. Is het eigenlijke doel van het leven niet dat we gelukkig sterven?
De opeenvolging van generaties, het steeds hernieuwen van generaties,... ook dat is vuur. Datgene wat doet bewegen...
Het water, de aarde, de lucht, het vuur!
Dat is voor deze zomer! Van 14 tot 21 augustus… in Vollezele. Waarom niet?
Tenten meebrengen! En alles wat je denkt nodig te hebben om het Zonder Geld uit te houden. Eten, drank, … zo natuurlijk mogelijk. Geef het land beter terug dan het was!
Er moeten vele dammetjes doorbroken worden. We kunnen alleen maar respect opbrengen voor ieders tempo. Als eiken in een bos.
EAU :
Il y a quelques semaines, nous avons curé le fossé, ici à Vollezele. Au fil des années il y avait eu accumulation de fines brindilles et, feuilles mortes de sorte que l’eau se cherchait un chemin toujours plus haut et étroit. D’innombrables gouttes qui chacune exerce un peu de force et ensemble trouvent un écoulement.
De makkelijkste weg uitslijpen.
Ce nettoyage commence le plus loin possible de la sortie finale. Le courant perce alors la masse et permet à l’eau de couler plus vite puis elle finit alors par emporter les autres petites digues avec elle.
C’est un processus que l’individu peut aussi réaliser personnellement sur le plan psychologique.Une fois que tu t’autorise à trouver tes propres traces ou de les suivre à fond, un grand nombre de bloccages et problèmes personnels se dénouent lentement.
Actuellement, dans notre vie en commun, l’eau se situe à un très haut niveau. De ce fait la pression exercée sur la digue (ou les petits barrages) augmente. Jour après jour. La digue devient plus fragile, l’eau monte…
Quelques exemples :
*Comment suivre son coeur, faire ce qu’on aime, ce qu’on sait faire, ces choses personnelles auxquelles on tient et qui donnent un sens à notre existence, alors que nos énergies et notre temps sont bouffés par un système qui s’en nourrit? teert? Nous devons gagner des centimes pour notre pret hypothécaire, notre pension, notre voiture, au cas où nous tombons malade,… Entre temps nous différons la vie. A plus tard? Comment pouvons-nous être heureux ainsi?
*Les enfants ne jouent plus à l’extérieur. Pour différentes raisons. Parce qu’ici en Flandre il n’y a plus de place. Aucune rue qui ne soit remplie par le roi Auto, en parallèle à des jardins juste prévus pour la façade. Ceci contraste avec l’attrait des ordinateurs et tv. Les enfants d’aujourd’hui doivent surtout être bien occupés, en pseudo-adultes et se dépêcher d’un cours de danse à un autre cours au club de foot.
*Il semble manquer des éléments fondamentaux à notre système scolaire. Les profs démarrent plein de bonne volonté et arrêtent désabusés quelques années plus tard. Ou passent d’une dépression à une autre. Claudiquants. Une tendance est à prendre au sérieux : le découragement de tout initiative, de tout sens de responsabilité exercé par l’enseignant(e) personnellement, dans l’exercice du métier. Le comportement agressif entre les écoliers semble très déterminé et partout l’ordinateur trône immanquablement. Seuls les robots avancent?
*La politique est murrée. Beleeft een identiteitscrisis van jewelste. Ceci n’est pas étonnant vu qu’elle est complètement cooptée à l’économie. Nous pouvons tout autant reconnaître que nous sommes régis par une poignée de multinationales qui ne se soucient guère du bien-être de la terre et des hommes.
*Le Belge descend sur la rue ou se laisse pousser la barbe en supplication pour obtenir un nouveau gouvernement. La part notre dernier Petit reste de dignité. Par peur de…?!
*L’institution “Eglise” est finalement tombée et comment. An avant, le visage dans la boue.
*Les services qui, il y a peu, appartenaient au secteur social tels que la médecine, l’aide au troisième âge,… sont entièrement livrés aux mains du pouvoir de l’argent. Avec des conséquences appauvrissantes.
La médecine mène un combat contre les symptômes. Ceux de notre soi-disant “société”. De celle où l’humain s’autodétruit. La vraie cause n’est que rarement ou jamais analysée. Parce que là il n’y a pas vraiment d’argent à gagner.
*La vie en société tellement anonyme et les règlements poussés jusqu’à l’absurde font que toute prise de responsabilité, individuelle ou collective, est larvée. ‘Après moi les autres’. Ceci montre l’énorme peur liée à quelques vérités. Qu’on ne veut pas voir. Cette mentalité s’avère jusqu’à présent très catastrophique.
Mais il y a aussi beaucoup de choses qui changent en bien.
De plus en plus d’alternatives voient le jour et (bien sûr) elles ne sont que rarement répercutées dans les médias. Un fois dans la spirale du positif on les rencontre pourtant partout! Rencontres avec des gens qui veulent autre chose… et y travaillent aussi. Ils réchauffent le coeur, sont source d’inspiration, nous donnent de l’énergie. Ce sont souvent des gens qui sentent en eux à quel point tout recommence à bouger d’envies, de joie de vivre. Et çà va vite… une fois la digue passée.
Le plus grand barrage est la peur de tomber, avant la cascade à venir. Mais des gouttes d’eau tombent toujours délicatement! Assurément si elles le font ensemble. Les chaînes les plus coriaces sont celles du mental. Laisse à la vie son libre cours et tout irra bien.
TERRE:
Ce que tu aimes voir, tu en prends soin, tu le soigne. Des gens, animaux, un endroit particulier,…Notre sens de la richesse s’est complètement dénaturé. L’argent n’y a rien à voir. Il n’y a qu’une seule relation possible, entre l’être humain et chacun(e) et tout ce qui nous entourre , c’est la relation sans argent - ou recherche de gain. Ceux qui font quelque chose pour nous sans rien attendre en retour nous les appelons amis. Et vice versa. Une “relation” dans laquelle l’argent ou un autre type de recherche d’intérêt joue un rôle n’est par définition pas une relation. Parce que le mot est étymologiquement hors du concept “lien”.
Autrement dit : lorsqu’il y a chez une ou les deux parties une – plus ou moins consciente – intention ou envie de “attraper qqch”, il n’y a pas de relation dans le vrai sens du terme. De lui-même, chaque individu est potentiellement en relation avec tout et chacun(e) mais ceci n’est réalisable qu’à partir du moment où l’individu en est conscient.
Nous effleurons tout du bout des doigts mais ne donnons plus une bonne main franche car, soit qu’en face de nous il n’y a plus bêtement plus de symbole “main” ou alors (dan notre relation à ce monde non-humain) soit grijpen we gegarandeerd naast het uitgestoken exemplaar van onze medemens qui lui-même cherche à attraper autre chose.
Ainsi il en va de la métaphore des deux chênes :
Ils se trouvent au milieu d’une prairie. Si l’un tombe malade, l’autre arrête sa croissance et refile des nutriments jusqu’à ce que le malade reprenne vigueur. Si le chêne ne le fait pas, il se retrouve après un certain temps seul dans le vent.
Ceci vaut pour toute relation, partout ou elle est fixe.
Ce phénomène est aussi valable dans une forêt. Il y en a beaucoup qui en Flandre sont malades. A Vollezele il y en a une petite dont seuls les bois du pourtour sont sains, tous les autres sont morts. C’est comme si la forêt devait se contenter d’être belle à l’extérieur. Belle apparence. Pour ne déranger personne. Si nous pouvions soigner un des arbres avec amour et attention, ceci ferait du bien à toute la forêt. La nature s’éveillerait à nouveau grâce à ce qu’on lui donnerait.
C’est ainsi qu’on peut rendre fertile des déserts entiers, avec un minimum d’apport d’humus. La nature est forte. Et nous, une de ses incontestable partie, aussi ontegensprekelijk onderdeel ervan, ook.
Ce que tu aimes faire te donne de l’énergie. La personne que tu aimes voir te donne de l’énergie. En fait on aimerait bien voir plein de gens, mais certains de leurs aspects particuliers nous font tout l’effet contraire. Ces aspects sont en fait comme des miroirs, ils nous renvoient à des thèmes sur lesquels nous-mêmes avons des difficultés. Les héros que nous admirons, le sont pour leurs qualités que nous aimerions posséder. Ils semblent parfois loin de nous mais de ce fait nous inspirent bien et créent d’infinis chemins et horizons. Ils créent de l’espace. Les “ennemis” par contre referment notre espace. Nous volent notre énergie. Montrent les bloccages, les manquements humains. Et comme nous ne voulons pas blesser l’autre, nous nous blessons nous-mêmes en laissant notre énergie se perdre dans ce combat avec nous-même.
Ce qui nous plaît, nous en prenons soin. Le problème est que nous ne nous aimons plus assez nous-mêmes. Nous n’aimons plus trop notre propre nature. Nous ne sommes plus “auto”conscients. Nous avons perdu le lien avec la terre, notre plus importante relation.
Pourtant le terre ne désire rien de plus que de continuer délicatement à donner de l’énergie et de l’amour Et nous soigner. Ceci est bien réel. Mais nous devons pleinement en prendre conscience et voir le concept “argent” pour ce qu’il est, un moyen ponctuel de valeur exclusivement économique et non une base possible de relation. L’argent est…
AIR :
Vieux savoir, la vie est respiration. Tu aimes respirer, tu le sens. Ce que tu aimes faire, tu le ferais même bien avec plaisir pour tout le monde. Suivre ta propre voie au milieu de toutes ces distractions. Pas besoin d’argent pour le faire. Le plus grand art c’ est de continuer à chercher cette voie, la trouver et s’y accrocher. Un exercice d’équilibre mais le coeur et l’âme donnent à tout moment une indication ou une réponse. Ecoute, ressens, regarde, sens. Le temps n’existe plus quand tu fais ce que tu aimes. L’ouvrage et son auteur ne font plus qu’un. Une énergie concentrée. Les personnes qui font un métier à contre coeur remarquent à quel point ils sont fatigués de ce combat, le soir. Alors les “déviations” sont bénies afin de ne plus rien faire, mettre à zéro le mental critique en regardant la tv, un film loué,… L’air est plein de distractions possibles, le rayon bonbons, les livres illustrés, les conversations sans fin à propos de nos problèmes, notre santé, les misères du boulot,… Les publicités nous envahissent de produits à acheter absolument afin de continuer à appartenir au troupeau.
Mais il y a pourtant aussi tant de stimulations positives, de toutes sortes que nous ne voyons plus. Une fleur épanouie, des enfants qui jouent, le chant d’un oiseau,… tout çà émerveille. La beauté, les choses justes, la vérité.
Tout çà est dans l’air.
On doit en tenir compte quand on veut changer des choses. Il faut laisser le temps agir. Laisser le temps au gens de s’habituer à ce nouvel air.
Faire preuve de respect face à l’énergie et au temps nécessaires à l’autre. Attendre jusqu’à ce que la pression soit suffisamment forte pour faire bouger un petit barrage. Juste comme pour le chêne, attendre que l’autre soit à nouveau en bonne santé…. Et ensuite sauter ensemble! C’est la synchronicité.
FEU :
C’est l’amour. L’amour qui enflamme et met l’humain en mouvement. Des étincelles qui éclatent. La brûlante énergie en chacun(e) de nous, en chaque élément vivant, chaque matière. Chaque chose a une énergie spécifique mais peut aussi transformer. Du solide au liquide vers le gazeux…
Le feu accélère le processus de transformation, peut à court terme mettre tout en cendre. De ce fait nous pouvons commencer par un joli petit ruissellement. L’indomptable, toute la force contenue que nous n’avons pas encore reconnue comme étant notre chemin de vie, qui continue à nous faire lutter contre la mort, des heures de travail, à contre-nature,… Qui fait qu’on reporte, on diffère notre vie. Le but de la vie n’est-il pas que nous mourrions heureux?
La succession des générations, le renouvellement continu des générations, … çà aussi est feu. Ce quelque chose qui nous fait bouger…
L’eau, la terre, l’air, le feu!
C’est pour cet été! Du 14 au 21 août…à Vollezele. Pourquoi Pas ?
Apporter des tentes! Et tout ce qui te semble nécessaire pour tenir sans argent. Nourriture, boisson,… les plus naturels possible. Laisse la terre plus belle qu’elle n’était!
Beaucoup de petits barrages devront sauter. Nous pouvons juste éprouver du respect pour le tempo de chacun(e). Comme des chênes dans la forêt.
J’ai connu un artiste (de la vie) qui s’occupait surtout d’idées conceptuelles. Il achetait de l’argent. Il choisissait les plus beaux billets et les plus belles pièces de monnaie des gens. Il peignait un maximum de peintures et avec les toiles sous le bras et allait vers les gens en leur demandant s’il pouvait leur acheter leur argent. Une fois acheté, il payait avec une peinture. Il est hélas maintenant fort malade et me racontait que çà devenait de plus en plus difficile, parce que les gens veulent de plus en plus souvent payer par virements bancaires.
Ik kende een (levens-)kunstenaar, die zich vooral rond conceptuele ideeën bezig hield. Hij kocht geld. Hij koos bij mensen de mooiste bankbiljetten en muntstukken. Hij schilderde zoveel mogelijk schilderijen en met die doeken onder de arm kwam hij bij mensen en vroeg hij of hij hun geld mocht kopen. Eenmaal gekocht betaalde hij met een schilderij. Hij is nu jammer genoeg heel ziek en vertelde me dat het moeilijker en moeilijker werd, omdat mensen steeds meer met bankoverschrijvingen wilden werken.